Deze wilde aubergine is één van de voorouders van de moderne aubergine, maar ziet er totaal anders uit met zijn gele tomaatvormige vruchten en opvallende stekelige bladeren. De soort kent zijn oorsprong in Zuidoost-Azië tot aan India, Mauritius en Madagaskar waar deze als struikachtige plant groeit in natte, verstoorde landschappen. Het is in de natuur een meerjarige plant die bij de nachtschadefamilie hoort, waarbij bijv. ook de tomaat hoort. De struik heeft opvallende groene tot paarse stekels die zowel aan de stengels groeien als op de bladstelen en nerven. De struik produceert lichtpaarse bloemen die na bestuiving worden gevolgd door kleine vruchten die van groen naar geel kleuren.
Over de wetenschappelijke naam van enkele wilde aubergine-soorten is veel te doen, zoals ook bij deze. Deze soort werd heel lang Solanum insanum genoemd en is anders dan S. incanum die zijn oorsprong met name in Afrika tot India kent. Op dit moment is Solanum melongena ssp. cumingii de officiële naam. Aubergines worden al meer dan 2000 jaar geleden in Oost-Azië geteeld. De aubergine is vermoedelijk voor het eerst in Europa geïntroduceerd via Perzië in de 7e tot 8e eeuw. De Engelse naam eggplant verwijst naar de eerdere witte versies van de aubergine, terwijl de naam aubergine verwijst naar het paarskleurige uiterlijk van de vrucht die ook al in de middeleeuwen werd geteeld.
De vrucht van de wilde aubergine is net zoals de aubergine eetbaar na het koken of bakken van de vrucht. In gematigde klimaten is de struik buiten als eenjarige in de moestuin te houden. Zorg hierbij voor een licht zonnige, liefst licht vochtige omgeving en een warme standplaats. De soort kan binnenshuis worden voorgekweekt en later buiten worden uitgezet. Zorg er daarbij voor dat de grond niet teveel uitdroogt en de temperatuur niet teveel daalt. Een serre is om die reden ook een geschikte plek om de soort te houden. Ook kan de soort gehouden worden als meerjarige kamerplant.
Zaaibeschrijving: Zaden zaaien in zaai- en stekgrond en bij 20-27 grC laten kiemen. Grond daarbij constant licht vochtig houden en afdekken. Kieming meestal binnen enkele weken.
Foto 5: Wikimedia Commons Sandy Knapp
